هشدار

JLIB_APPLICATION_ERROR_LIBRARY_NOT_LOADING

خرافات تغذيه2

خرافات  تغذيه

حذف يكي از وعده‌هاي غذايي اصلي    تغذيه يكي از مهمترين عوامل، جهت ادامه حيات و حفظ سلامت انسان است. پيروي از الگوي غذايي صحيح، ايجاد تنوع در تغذيه و استفاده از گروه‌هاي غذايي اصلي، و تقسيم مواد غذايي مصرفي روزانه به وعده‌هاي مختلف، گامي‌مفيد و مؤثر در حفظ سلامت انسان و افزايش مقاومت در برابر بيماري‌هاست. بعضي از افراد به دلائل مختلف، وعده‌هاي غذايي اصلي خود را محدود كرده و به جاي 3 وعده غذايي اصلي، از يك يا دو وعده در طول شبانه روز استفاده مي‌كنند. امروز ثابت شده است كه افزايش تعداد وعده‌هاي غذايي و كاهش مقدار حجم هر وعده غذا، تأثير بهتري در سلامت انسان دارد. برخي افراد براي پيشگيري از چاقي يا براي كاهش وزن، بعضي از وعده‌هاي غذايي اصلي را حذف مي‌كنند. برخي ديگر به علت اشتغال و گرفتاري زياد، وعده‌هاي اصلي غذايي خود را محدود مي‌كنند و به جاي 3 وعده يك يا دو وعده غذايي اصلي را به كار مي‌گيرند. بعضي اشخاص نيز به علت بي‌حوصلگي، افسردگي تنهايي و دلايل ديگر، رغبتي جهت صرف وقت براي آماده كردن 3 وعده غذا در روز را ندارند. حذف وعده‌هاي اصلي غذايي، به هر علت و بهانه‌اي كه باشد صحيح نيست و به سلامت انسان لطمه مي‌زند. اين قبيل افراد بهتر است به جاي حذف وعده‌هاي غذايي، سعي در تنظيم برنامه غذايي صحيح و استفاده از مواد مفيد و متنوع در وعده‌هاي غذايي خود كنند.

عادت به مصرف مواد شيرين بعد از صرف غذا   برخي از افراد معتقدند براي هضم غذا لازم است از مواد شيرين استفاده شود. اين عادت چنان چه ادامه يابد موجب چاقي و عوارض ناگوار ناشي از آن خواهد شد. پوسيدگي و خرابي دندان‌ها از جمله عوارض آن است كه به علت مصرف مواد شيرين رخ مي‌دهد، زيرا اسيدي كه از مواد شيرين در دهان حاصل مي‌شود، به سلامت دندانها لطمه زده و موجب پوسيدگي آن‌ها مي‌شود. بنابراين براي كمك به هضم غذا و سلامت دستگاه گوارش، پيروي از برنامه غذايي صحيح، حفظ تعادل در تغذيه و عادت دادن دستگاه گوارش به مصرف مواد غذايي داراي باقيمانده بسيار مفيد است و بهتر است به جاي مصرف مواد شيرين بعد از صرف غذا – كه موجب چاقي و عوارض ناشي از آن مي‌شود – نكات ايمني را براي حفظ سلامت دستگاه گوارش و پيروي از تغذيه صحيح رعايت كنيم. توصيه متخصصان تغذيه به تمام افراد اين است كه از افراط در مصرف مواد شيرين پرهيز كنند و پس از مصرف اين قبيل مواد دندان‌ها را به خوبي شست شو داده و تميز كنند.

يكنواختي برنامه غذايي روزانه   بعضي از خانواده‌ها، برنامه غذايي خود را محدود به چند غذاي خاص مي‌كنند و عادت به مصرف بسياري از مواد خوراكي را ندارند. اين نوع تغذيه علاوه بر آنكه موجب بي‌اشتهايي و بي‌رغبتي به صرف غذا مي‌شود، معايب زيادي هم دربردارد كه از جمله موجب مي‌شود تا جذب و سوخت و ساز بعضي از مواد غذايي در حضور برخي ديگر به صورت بهتر انجام نگيرد؛ چرا كه مثلا جذب آهن منابع گياهي در حضور ويتامين C بهتر انجام خواهد شد و يا كربوهيدرات‌ها (مواد قندي – نشاسته‌اي) در حضور ويتامينهاي گروه B به طور كامل سوخته مي‌شوند و در صورت كمبود ويتامين‌هاي گروه B سوخت و ساز كربوهيدرات‌ها به طور كامل انجام نخواهد شد. علاوه بر اين سوخت و ساز چربي‌ها در حضور كربوهيدرات‌ها كامل خواهد بود و در صورت فقدان كربوهيدرات، سوخت چربي‌ها و توليد انرژي دچار اختلال شده و ستن‌ها در خون افزايش مي‌يابند و عارضه اي به نام ستوز ايجاد مي‌شود كه خطرناك است. همچنين جذب كلسيم در حضور اسيدهاي آمينه اساسي بهتر انجام خواهد شد. اين نكته نيز گفتني است كه استفاده از دو نوع پروتئين‌هاي گياهي همراه با هم (مثل مخلوط غلات و حبوبات و مغزها يا غلات و مغزها) موجب ارتقاي كارآيي آن‌ها شده و ارزش بيولوژيكي پروتئين را افزايش مي‌دهد. در ضمن با ايجاد تنوع در غذاي روزانه، نيازهاي تغذيه‌اي انسان بهتر تامين خواهد شد. بدين ترتيب چنانچه غذاي روزانه، محدود به چند ماده غذايي خاص شود و در الگوي غذايي، تنوع وجود نداشته باشد، نيازهاي تغذيه‌اي به خوبي برآورده نشده و انسان، مبتلا به كمبودهاي تغذبه‌اي خواهد شد. در ضمن هضم، جذب و سوخت و ساز مواد غذايي در بدن، به طور كامل انجام نشده و برخي از مواد مغذي بدون آن كه مورد استفاده قرار گيرند، از بدن دفع مي‌شوند و در نتيجه انسان مبتلا به اختلالات ناشي از سوء تغذيه آنها خواهد شد. بنابراين ايجاد تنوع در برنامه غذايي از نقطه نظر تغذيه‌اي و نيز از جنبه تحريك اشتها و ايجاد رغبت جهت صرف غذا مفيد و مؤثر است.

تأثير باورها بر روي تغذيه در بعضي جوامع يا در بين بعضي خانواده‌ها باورهاي خاصي در مورد تغذيه وجود دارد كه بعضي از اين باورها ممكن است غلط و مضر باشد. اين قبيل باورهاي تغذيه‌اي، بخصوص در مورد رژيم‌هاي لاغري شايع است و مي‌تواند به سلامت افراد لطمه‌هاي زيادي وارد سازد. شناخت اين قبيل باورها و تلاش در تغيير آنها گام مؤثر در بهبود تغذيه جامعه است.

يكي از باورهاي غلطي كه در بين برخي افراد شايع است اين است كه نبايد مواد پروتئيني را با مواد نشاسته مصرف كرد. اين باور صحيح نيست؛ زيرا چنانچه مواد پروتئيني به تنهايي و بدون مواد انرژي‌زا مصرف شود بجاي آن كه صرف رشد، سازندگي و ترميم سلولهاي فرسوده گردد، به مصرف توليد انرژي مي‌رسد و در نتيجه اختلالات ناشي از كمبود پروتئين ايجاد مي‌شود. بنابراين پروتئين‌ها در حضور كربوهيدرات‌ها مي‌توانند وظيفه اصلي خود را بدن انجام دهند.

1- باور غلط ديگري كه در بين بعضي افراد رواج دارد، آن است كه مصرف صبحانه، انسان را چاق مي‌كند، پس بهتر است جهت پيشگيري يا درمان چاقي از مصرف صبحانه خودداري كرد. اين باور نيز نه تنها صحيح نيست، بلكه ميتواند به سلامت انسان لطمه‌هاي جدي وارد سازد؛ زيرا وعده صبحانه يكي از مهمترين و ضروري‌ترين وعده‌هاي غذايي انسان است و به هيچ وجه نبايد حذف شود. 2 - باور نادرست ديگري كه در برخي اشخاص به آن معتقدند آن است كه مصرف ترشي همراه غذا موجب سوخت چربي‌ها شده و در نتيجه باعث كاهش وزن و لاغري مي‌شود. حال آنكه مواد ترش تنها به جذب چربي‌ها كمك مي‌كند و در نتيجه باعث افزايش جذب چربي‌ها مي‌شود. 3 - بعضي از افراد به اين معتقدند كه مصرف ميوه‌هاي درختي همراه با مواد گياهي كه در زمين مي‌رويند، مناسب نيست و به سلامت انسان لطمه مي‌زند و پيرو اين باور نادرست، از مصرف بسياري از مواد غذايي خودداري مي‌كنند كه اين امر موجب اختلال در سلامت آنان مي‌شود.

عادات غذايي غلط در بيماريها   1- به هنگام بيماري در بعضي اجتماعات، عادات غذايي خاصي وجود دارد كه بيشتر آنها براي سلامت انسان مفيد نيست؛ مثلا برخي از افراد به هنگام ابتلا به اسهال، از مصرف آب خودداري مي‌كنند. اين عادت، خطرناك بوده و ميتواند به علت از دست رفتن آب بدن و جبران نشدن آب از دست رفته، حتي منجر به مرگ، بخصوص در كودكان و افراد مسن شود. 2- همچنين در بيماريهاي عفوني و تب دار بعضي ممنوعيت‌هاي غذايي مرسوم است كه مي‌تواند موجب سوء تغذيه و تشديد بيماري شود و به اين ترتيب به سلامت انسان لطمه وارد آورد. مثلا بسياري از افراد به هنگام سرما خوردگي از مصرف مركبات و برخي ميوه‌هاي ديگر خودداري مي‌كنند و يا از مصرف سبزي امتناع مي‌ورزند. همچنين در دوران سرما خوردگي برخي از اشخاص ماست را از برنامه غذايي خود حذف مي‌كنند. مصرف ميوه و سبزي به علت دارا بودن ويتامين و مواد معدني، موجب افزايش مقاومت بدن در برابر بيماريها شده و به بهبود بيماري و حفظ سلامت انسان كمك مي‌نمايد. ماست از منابع بسيار خوب پروتئين محسوب مي‌شود و پروتئين در حفظ مقاومت و افزايش قدرت ايمني بدن در برابر عفونت‌ها مؤثر است در ضمن ماست از منابع خوب كلسيم، فسفر و ويتامينهاي گروه B مي‌باشد. بنابراين مصرف آن مفيد است البته ميوه‌هاي ترش و نيز ماست ترش ممكن است موجب تحريك قسمتهاي فوقاني دستگاه تنفسي شود و در نتيجه ايجاد سرفه نمايد، بنابراين بهتر است به هنگام سرماخوردگي از مصرف ميوه‌هاي ترش و ماست مانده پرهيز شود. 3 - بعضي از افراد تصور مي‌كند تمايل و رغب زياد به مصرف برخي مواد غذايي به علت نياز آنها به اين مواد است. مثلا اگر فردي تمايل فراوان به مصرف شيريني داشته باشد، بدنش به شيريني نيازمند است و يا اگر شخصي رغبت زياد به خوردن غذاهاي شور و پر نمك داشته باشد، اين امر به علت احتياج بدن به نمك است. حال آنكه بجز در برخي موارد مانند احساس تشنگي كه نشانگر كمبود آب بدن و نياز به آب است، اكثرا عادات غذايي، شكل دهنده تمايل و رغب فرد به مصرف بعضي مواد خوراكي است. چنانچه در دوران طفوليت، كودك را عادت به مصرف بعضي مواد غذايي بدهيم، در بزرگسالي و يا تا پايان عمر نيز بطور معمول اين عادت با او خواهد بود. بنابراين بازنگري عادات غذايي و بررسي اين عادات از نظر تأثيري كه در سلامت انسان دارند، بسيار ضروري است. عادات غذايي از مهمترين عوامل در شكل گيري الگويي غذايي مي‌باشد و مي‌تواند موجب حفظ سلامت انسان شده و يا اختلال را در سلامت بوجود آورد. عادات غذايي، قابل تغيير هستند و مي‌توان آنها را تغيير داد و عادات‌هاي صحيح و مناسب را جانشين آنها كرد.

رفتارهای تغذيه ای خانواده با کودک

در بسياري از جوامع تغذيه مترادف با مراقبت است. لغت Nurture به زبان انگليسي به معني پرورش و بزرگ كردن است. بي‌شك براي رشد و تكامل طبيعي شيرخواران و كودكان خردسال نه تنها بايد نيازهاي اساسي جسمي‌(تغذيه بهداشت، پوشاك، سرپناه، ايمني) را تامين كرد بلكه نيازهاي رواني، اجتماعي و عاطفي آن‌ها نيز بايد برآورده شوند. وجود مادر يا جانشين او، فردي كه بتواند ارتباط حاكي از محبت و اعتماد با كودك برقرار كند امري اساسي در تغذيه مناسب كودك و رشد تكامل اوست.

شيوه‌هاي رفتاري مادر در زمان غذا دادن به كودك

اگر مادر در زمان تغذيه كودك هدف‌هاي زير را دنبال كند:
ـ نيازهاي تغذيه‌اي كودك را تامين كند،
ـ احساس استقلال كودك را در خوردن غذا برآورده سازد،
ـ عكس العمل مناسب و يكنواختي در مقابل رفتارهاي كودك ابراز كند،

ـ ذائقه او را به انواع مواد غذايي عادت دهد،
ـ محيطي سرشار از محبت و صميميت و به دور از جنجال در زمان غذاخوردن فراهم كند،
ـ سفره غذا را در شرايط مناسبي كه خاطره دل‌پذيري ايجاد كند بچيند،
مي‌تواند در تغذيه كودك خود موفق باشد.
براي اين كه به چگونگي رفتار كودك، عكس العمل مادر و رفتار آتي كودك پي ببريم يك مثال مي‌زنيم:
كودك و مادر به مغازه‌اي وارد مي‌شوند، كودك درخواست شكلات مي‌كند، مادر براي كودك توضيح مي‌دهد و از خريدن امتناع مي‌كند، كودك گريه مي‌كند و جيغ مي‌زند، مادر شكلات را مي‌خرد.
در اين ميان عكس العملي كه متعاقب رفتار كودك از مادر سر مي‌زند، تعيين كننده رفتارهاي آتي كودك است. مادر با خريد شكلات، رفتار كودك را براي استفاده از ابزار گريه تقويت مي‌كند و احتمال اين كه اين رفتار در دفعات بعد تكرار شود زياد است. در اين ارتباط دو جانبه اگر مادر نسبت به گريه كودك بي‌توجهي مي‌كرد يا او را به موضوع ديگري جلب مي‌كرد، احتمال قطع گريه وجود داشت و پيامد نامطلوب فوق حاصل نمي‌شد. منطقي و معقول بودن رفتار والدين در مقابل درخواست‌هاي كودك موجب ايجاد رفتارهاي يكنواخت مي‌گردد و كودك دچار سردرگمي‌نمي‌شود. گاهي اوقات والدين با توجه به شرايط روحي و رواني خود هر بار در مقابل درخواست معين كودك رفتاري را نشان مي‌دهند كه با رفتار قبل مغاير است. اين رفتارهاي مغاير، كودك را دچار سردرگمي‌مي‌كند و ممكن است شيوه غذاخوردن او را نيز تحت تاثير قرار دهد.
تكامل كودك و ارتباط آن با تغذيه
به دليل اين كه غذا يكي از مهم‌ترين عوامل مؤثر و تقويت كننده‌هاي رفتاري است، لذا بايد دادن غذا با ملاحظات خاصي انجام گيرد. بايد كودكان از نظر جسمي، عاطفي و رواني آماده خوردن غذا باشند و اين مسئله بستگي به توانايي كودك دارد.
نوزاد 10 روز اول بعد از تولد داراي رفلكس جست جو (Rooting Reflex) و مكيدن(Sucking Reflex) است و از قراردادن دست يا انگشت شست در دهان لذت مي‌برد.
بين 2 هفته الي 2 ماه شرايط تغذيه را تشخيص داده و به هنگام قرار گرفتن در وضعيت مناسب شروع به مكيدن مي‌كند.
بين 3 تا 4 ماهگي در صورت قرار گرفتن ماده جامد در دهان آن را با زبان بيرون مي‌اندازد، يعني در واقع وجود رفلكس بيرون اندازي زبان به اين امر كمك كرده و كودك ماده جامد را در اين سن نمي‌پذيرد. الگوي جويدن با شروع رفلكس گرفتن (Palmar grasp) سبب مي‌شود كه اشيا را به طرف دهان آورده و آن‌ها را گاز بگيرد.
بين 6 تا 9 ماهگي هنگام مكيدن،‌فك كم‌تر حركت مي‌كند. شيشه يا پستان را در هنگام خوردن شير با دست مي‌گيرد و گرفتن با نوك انگشتان (گاز انبري) و خوردن از فنجان را شروع مي‌كند.
بين 9 تا 12 ماهگي مي‌تواند مواد غذايي را گاز بگيرد و حركت چرخشي جويدن قابل مشاهده است. در اين سن قاشق را نيز مي‌گيرد.
بين 12 تا 15 ماهگي براي استفاده از فنجان و قاشق تلاش زيادي مي‌كند.
بين 9 تا 18 ماهگي، مرحله شروع استقلال است كه مي‌تواند مادر را خوشحال يا ناراحت كند. بايد انتظار داشت كه كودك پيش از اين كه چيزي را در دهان بگذارد اول آن را لمس كند.
بين 15 تا 24 ماهگي در به دست گرفتن فنجان و با قاشق غذا خوردن، مهارت بيشتري پيدا مي‌كند. تمايلات غذايي را ابزار مي‌كند و گاز گرفتن غذا را با دندان تجربه مي‌كند.
نكات مهم رفتاري در تغذيه كودك
1 ـ كودك بايد در زمان خوردن غذا در وضعيت راحتي قرار گيرد و غذا نزديك او باشد تا كودك بتواند به راحتي بدون اين كه تحت فشار قرار گيرد، غذا بخورد. اين كار موجب مي‌شود ريخت‌وپاش كودك كمتر شود.
2 ـ بشقاب و لوازم غذا خوردن بايد از جنس نشكن باشد. در صورت شكستن ظرف ممكن است كودك احساس ياس كند و يا والدين عصباني شوند.
3 ـ قاشق نبايد زياد گود باشد و ليوان نيز بايد به اندازه‌اي باشد كه كودك به راحتي آن را بگيرد.
4 ـ خوردن سوپ براي كودك سخت است، ولي اگر كمي‌قوام آن غليظ باشد كودك مي‌تواند آن را با قاشق بخورد.
5 ـ رنگ مواد غذايي مي‌تواند در اشتهاي كودك و علاقه او به غذا تاثير بگذارد. خوردن غذاهايي با رنگ‌هاي سبز، نارنجي و زرد براي آنها جالب است. براي اين كار مي‌توان از سبزيجات برگ سبز، هويج و … استفاده كرد.
6 ـ آب ميوه طبيعي بهتر از نوع صنعتي آن است. چرا كه به نوع صنعتي آن ماده قندي، رنگ و ماده معطر اضافه شده است.
7 ـ دادن وقت كافي به كودك در زمان صرف غذا بسيار مهم است و بايد از شتاب و عجله در هنگام غذا خوردن پرهيز كرد.
8 ـ بايد بي علاقگي كودك را نسبت به يك ماده غذايي پذيرفت و يك ماده غذايي را جايگزين كرد.
9 ـ غذا خوردن در يك ساعت معين مي‌تواند سبب تحريك اشتهاي كودك شود.
10 ـ خستگي كودك مهم‌ترين عامل از بين بردن اشتهاي اوست. بهتر است بعد از استراحت به كودك غذا داده شود.
11 ـ كودك در يك محيط آرام بهتر غذا مي‌خورد. مشاجره،‌بلندكردن صداي راديو و تلويزيون و همچنين رفت و آمد زياد، حواس كودك را پرت مي‌كند و تمايل او به غذا خوردن كم مي‌شود.
12 ـ دادن غذاي يكنواخت و تكراري سبب بيزاري كودك مي‌شود. حتي اگر غذايي كه مورد علاقه كودك است،‌پشت سر هم و تكراري به كودك داده شود، او از خوردن آن امتناع مي‌كند.
13 ـ هنگامي‌كه رفتار كودك غلط است بايد عكس‌العمل ثابت نشان داد. مثلا اگر بشقاب يا قاشق غذا را پرت كرد نبايد گاهي اوقات خنديد و گاهي تنبيه كرد. بلكه بايد رفتاري را در پيش گرفت كه كودك احساس كند كار خوبي انجام نداده است. 14 ـ نخوردن بعضي از غذاها ممكن است تقليدي از اطرافيان باشد.
اصول رفتار با كودك يك تا سه سال
1 ـ در صورتي كه كودك مايل است با دست غذا بخورد، نبايد ممانعت شود و به طور مثال نبايد به گمان خود براي تقويت احساس استقلال، يك قاشق به دست كودك داده و با قاشق ديگر به او غذا داده شود.
2 ـ استفاده از قاشق براي كودك نوپا ضرورت دارد، ولي ممكن است نياز به كمك داشته باشد.
3 ـ كودك نوپا نياز به مكان نسبتا خلوت براي خوردن غذا دارد. چون مدت تمركز او كوتاه است يعني صداي بلند راديو، تلويزيون، يا رفت‌وآمد خواهر و برادر و يا مشاجره مي‌تواند توجه او را از خوردن غذا منحرف كند.
4 ـ دادن استراحت قبل از خوردن غذا و زمان ثابت صرف غذا براي كودك اهميت خاصي دارد.
5 ـ اجراي برنامه ثابت سبب آرامش كودك مي‌شود. يعني بشقاب و قاشق هميشگي و حتي ثابت و نحوه آماده كردن او براي غذاخوردن به او آرامش مي‌دهد.
6 ـ اشتهاي كودك مانند خلق و خوي او متغير است، بهتر است روزي كه كودك اشتهاي كمتري دارد و غذا كم مي‌خورد پافشاري نشود كه حتما غذاي بشقابش را تمام كند.
7 ـ قدرت تقليد كودك در اين سن زياد است و رفتارهاي اعضاي خانواده (خواهر، برادر، و يا والدين) را تقليد مي‌كند. لذا نبايد افراد خانواده رفتار نامناسب در هنگام غذا خوردن داشته باشند.
8 ـ كودك غذاي گرم را دوست دارد، البته نبايد خيلي داغ و يا سرد باشد.
9 ـ كودك دوست دارد با غذا بازي كرده و ريخت و پاش كند، بنابراين نبايد انتظار داشت كودك آداب غذا خوردن را رعايت كند.
10 ـ كودك نوپا فقط 5 تا 10 دقيقه حالت نشستن را تحمل مي‌كند و به طور معمول قبل از اتمام غذا، سفره را ترك كرده و دوباره برمي‌گردد.
11 ـ رنگ و ظاهر غذا توجه كودك را جلب مي‌كند و در نتيجه به طور طبيعي او غذا را دست كاري خواهد كرد.
اصول رفتار با كودك سه تا پنج ساله
1 ـ بايد كودك را با انواع غذاهاي مختلف آشنا كرد. بهتر است غذاي جديد را ابتدا يك فرد بزرگ‌تر خانواده بخورد تا الگويي براي كودك باشد و تمايل كودك براي خوردن آن غذا بيش‌تر شود.
2 ـ نبايد ميان وعده‌ها آن قدر زياد باشد كه كودك نتواند غذاي اصلي را بخورد. به خصوص در مصرف مواد قندي، شيريني، شكلات و تنقلات كم ارزش نبايد زياده‌روي كرد. چون مي‌تواند سبب فساد دندان، سوء تغذيه و يا چاقي كودك شود. عادت كودك به مصرف ميوه به عنوان ميان وعده بسيار خوب است.
3 ـ تعيين چهارچوب مشخص در ارتباط با غذاخوردن نشان دهنده ارزش‌ها و نگرش‌هاي خانواده است و بايد با محبت و مهرباني آن‌ها را به كودك تفهيم كرد.
4 ـ در صورتي كه كودك تمايلي به خوردن غذاي جديد نشان نداد، مي‌توان او را تشويق كرد كه مختصري از آن را بچشد و بو بكشد و حتي لمس كند. اين كار درك كودك از غذا را با حس‌هاي بويايي، چشايي و بينايي تقويت مي‌كند و پذيرش غذاي جديد را براي او راحت‌تر مي‌كند. البته بهتر است غذاي جديد در زماني كه كودك به طور كامل گرسنه است داده شود.
5 ـ بايد هنگام خوردن غذا محيط جالب و با آرامش باشد. امر و نهي و اعمال روش‌هاي تربيتي در حين صرف غذا مناسب نيست. 6 ـ بي‌تحركي، خواب ناكافي و بيماري كودك مي‌تواند موجب بي‌اشتهايي و غذا نخوردن كودك شود.
7 ـ براي تشويق كودك به غذا خوردن بهتر است از بشقاب و فنجان ثابت استفاده شود و غذا به تكه‌هاي كوچك تقسيم شود تا به راحتي كودك آن را بخورد.
8 ـ بايد به كودك اجازه داد كه اگر غذاي بيشتري مي‌خواهد ابراز كند.
9 ـ هم زمان با دسترسي به استقلال،‌ريخت‌وپاش غذا بيشتر مي‌شود ولي بايد تحمل كرد.
10 ـ صحبت كردن با كودك خردسال در حين غذاخوردن علاقه او را به صرف غذا بيشتر خواهد كرد.
11 ـ‌ساعت خوردن غذا فرصت خوبي براي ابراز رفتارهاي صحيح در حين غذاخوردن است.
12 ـ‌كودك علاقه دارد غذاهاي جديد را دست كاري كرده و سپس بخورد اين نيز رفتاري طبيعي است.
13 ـ خوردن غذا با همسالان براي كودكان جالب‌تر است.

گرد آوری :

جواد سبحانی

مشاور تغدیه و رژیم درمانی

تلفن : 6064720-6066529

چاپایمیل

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد

بیشترین بازدید

آخرین مقالات

گوشه

kantrium.com | Finland | Helsinki | Denmark