ارزیابی وضعیت تغذیه ای

ارزیابی وضعیت تغذیه ای

شیوع سوء تغذیه در بیماران بستری در بیمارستان ها عامل مهمی در افزایش نرخ بیماری و مرگ و  میر، زمان بستری و هزینه های درمان است. در شرایط استاندارد انتظار می رود که بیمارستان ها دارای روش غربالگری تغذیه ای بیماران باشند تا رژیم شناس بر اساس آن بتواند بهبود وضعیت تغذیه ای آنها را تامین نماید. روش های ارزیابی شامل ارزیابی بالینی، بیو شیمیایی، تن سنجی (انتروپومتری) و بررسی مصرف مواد غذایی می باشد.
پس از انتخاب و کاربرد یکی از روش های مناسب، رژیم شناس باید قادر باشد اطلاعات به دست آمده را به درستی تفسیر کند و بر اساس آن توصیه های مناسب را ارائه نماید.
شناسایی و غربالگری بیماران در معرض خطر
تشخیص به موقع بیمارانی که از نظر دریافت کالری، پروتئین، و مواد مغذی در معرض خطر هستند، می تواند از طولانی و پیچیده شدن بیماری پیشگیری کند.
بیمارانی که از نظر تغذیه ای در معرض خطر هستند، یک یا چند ویژگی زیر را دارا می باشند.
1- کم وزنی شدید- کمتر از 80 درصد استاندارد وزن برای قد
2- اضافه وزن شدید- بیشتر از 120 درصد استاندارد وزن برای قد
(خطر هنگامی است که به طور نادرست فرض شود برای بیماران چاق حتی در هنگام بیماری شدید هم محدودیت کالری مفید است.)
3- از دست دادن وزن به میزان 10 درصد یا بیشتر از وزن معمول بدن
4- عدم تغذیه از راه دهان MPO به مدت بیشتر از 5 روز در مواردی که تغذیه آنها از راه ورید انجام می شود.
5- اتلاف مواد مغذی، در مواردی مانند سوء جذب یا سندرم کوتاهی روده، فیستول تخلیه ترشحات، دمل یا زخم و دیالیز کلیوی به مدت طولانی.
6- افزایش نیاز متابولیکی در مواردی مانند جراحات trauma، سوختگی ها و مسمومیت های خونی.
7- مصرف داروهایی با خاصیت ضد مواد مغذی یا کاتابولیکی، مانند: استروئیدها، ایمینوسوپرسیوها و انتی تورموژن ها.
حضور هر یک از این ویژگی ها نشانگر این است که بیمار بیشتر در معرض خطر سوء تغذیه قرار دارد.
هر چند، عدم حضور این علائم نیز بدین معنی نیست که سوء تغذیه وجود ندارد با اتفاق نخواهد افتاد.
در این بخش، روش های اصلی ارزیابی وضع تغذیه بیمار به اختصار بحث می شوند.

چاپایمیل

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد
kantrium.com | Finland | Helsinki | Denmark